Pomysłodawczyni i założycielka kapeli oraz jej spiritus movens. Jej specjalnością jest archeologia muzyczna: wyszukuje zapomniane utwory i daje im drugie życie. Wyznacza kierunek artystyczny zespołu i jest niezastąpiona w organizacji występów.

Potężny głos wypełnia w całości jej drobną posturę. Jeśli trzeba użyć białego głosu – wszyscy patrzą na Kasię. Uwielbia nam wmawiać, że śpiewa w D, kiedy śpiewa w H – zawsze się na to nabieramy, ale dzięki Kasi nauczyliśmy się transponować w locie.

Głos, który sprawia, że serce bije szybciej. Weteranka sceny oraz ulicznego muzykowania, zna wszystkie utwory świata i śpiewa jakby jutro miało nie nadejść. Potrafi gwizdać na palcach, ale wtedy lepiej nie stać obok niej, bo odzyskanie słuchu może trochę potrwać.

Bajanista, zegarmistrz, zielarz, szwarny maszynista. Jego specjalnością jest akordeon guzikowy, czyli bajan i zabawa aranżacjami, dzięki czemu ludowe melodie nabierają jazzowej wibracji. Jeśli utwór w moll zakończymy na dur – wiesz czyja to sprawka.

Gitarzysta, który chętnie daje głos – głos ludzki, a czasem nawet i niedźwiedzki. Najbardziej lubi śpiewanie burdonowe, bo tak łatwiej i więcej RAMu zostaje na granie. Człowiek od organizacji, logistyki, komputerów i zmieniania papieru w drukarce.

Wysoki poziom – zarówno pod względem wokalu, jaki i wzrostu. Zapewnia górną linię głosu w rejestrze męskim. Dodatkowo obficie okrasza muzykę ornamentacją na flecie poprzecznym. W wolnym czasie nasz fletmistrz zgłębia zakamarki muzyki elektronicznej spełniając się w roli producenta i DJ-a, tańczy z ogniem oraz wierszokleci.

Pan Głos – zarówno w utworach, jak i odczytach legend pomiędzy utworami. Słynny z brawurowych wykonań partii męskich, gdzie bez wahania wchodzi oktawę wyżej niż wszyscy się spodziewali – łącznie z członkami zespołu.